Зад нас останува уште една година проследена со продлабочена политичка криза која се одразува врз секојдневниот живот на нашите граѓани. Ова е мое прво обраќање пред новиот парламентарен состав, и за жал, не можам, а да не констатирам дека кризата станува нова нормалност, на која луѓето почнаа да се навикнуваат.

Христијан Мицкоски, новиот председател на ВМРО ДПМНЕ ќе биде иден Премиер на Македонија

Мико: „Експертите и активистите“ ќе загубат сè ако Македонците опстојат на името

Јасмина Ѓоргиевска

- Македонскиот манифест и Светскиот Македонски Конгрес изразуваат загриженост за политичката криза во земјата која се продлабочува, посебно после рекомпонирањето на власта на вонредните парламентарни избори одржа на 11 и 25 декември 2016 година и настаните во Собранието на 27 април 2017 година.

Во есента 1925 година Бугарија е вовлечена во најчудната и истовремено малку позната војна која ја водела во поновата историја. Настаните се случија помеѓу 19 и 28 октомври 1925 година и започна со граничен инцидент, кога по убиството на грчки војник, грчката армија навлегла во Пиринскиот дел на Македонија и окупира 10 села. По десетдневната необјавена војна, која се води со четите на ВМРО и мал дел на бугарската армија, грчката војска неславно се повлекува. Конфликтот познат како "Петрички инцидент" бил разрешен од Лигата на народите (ОН).

„Знам само за две светски трагедии – ирската и македонската. Тоа се две окрвавени огништа, два измачени народа“

Мартин Сегон (Martinus Segonius Nouomotanus Martino Segano) бил католички бискуп на Улцин, српски писател и познат хуманист од XV век. Сегон е роден во средновековниот рударски град Ново Брдо (денес во Приштинскиот округ), во семејството на Јован де Сегонис со потекло од Котор. Во градот кој му припаѓал на српскиот деспот Ѓураѓ Бранковиќ и бил населен со германските рудари Саси, Мартин бил каноник во црквата Св. Марија во Ново Брдо. Но, по падот на градот во рацете на Турците во 1455 година, тој се преселува во Улцин.

Одкако виде Бог дека сé што е создадено е добро и благородно, му го предаде на човекот светот за со многу љубов и благодарност да го владее и да го уредува Божјото создание.

Никој нема право да ја консумира слободата и во неа да ужива, ако претходно не ја заработил за друг. Оној што ова не го разбира, сам себеси се осудил на доживотно ропство, без право и можност за помилување. Ова е најскапоцената универзална вредност на човештвото, прифатена од сите слободољубиви и нормални луѓе, освен од кукавиците и колебливците кои својата слобода, а уште полесно слободата на другите, евтино ја продаваат во замена за лагодности и статус.