Да бев камен грб на шеснаесеткрако сонце
развеано платно
во твоите раце Македонијо
Да бев песна в срце што пее од чедо вечно
погубено
на твоите плеќи в гора Македонијо
Да бев птица будилка в лет од в зори  да сенам
по твоите полиња и пространи планини
Македонијо
Да бев гулаб гласник што спојува дворови
да расчистам дири од  твоите трња плотови
Македонијо  
Да бев сонце без зајднина вечно да грее
над твојата стројна снага целовито
Македонијо
Да бев …

ПЕТКО   ШИПИНКАРОВСКИ