|
Панде Манојлов
РАЃАЊЕ НА СРЕЌАТА
Кога сонцето изгрева зад облаци темни и кога громови трештат, застани како воин во став мирно и поздрави го денот со глас в далечини како ехо што ќе се чуе: "Животот во мене се раѓа!"
Кога злобни луѓе истураат куп злоба и навреди на твојата човечка скромност, кога како цвет те газат, спокојно стави рака на срцето в гради што чука и викни гласно : " Душата во мене цути! " |